ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ, ୨୪ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୬: ଭାରତରେ ପରୋକ୍ଷ ଇଚ୍ଛା ମୃତ୍ୟୁ ବା ‘ପାସିଭ୍ ଇଉଥାନାସିଆ’ ଅନୁମତି ପାଇଥିବା ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତି ୩୧ ବର୍ଷୀୟ ହରିଶ ରଣାଙ୍କର ଆଜି ଦିଲ୍ଲୀ ଏମ୍ସ (AIIMS) ଠାରେ ପରଲୋକ ଘଟିଛି। ୨୦୧୩ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ମାସରେ ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ର ଏକ ବିଲ୍ଡିଂରୁ ଖସିପଡ଼ିବା ପରେ ହରିଶ ଦୀର୍ଘ ୧୩ ବର୍ଷ ଧରି ‘ଭେଜିଟେଟିଭ୍ ଷ୍ଟେଟ୍’ ବା ଅଚେତ ଅବସ୍ଥାରେ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ଥିଲେ। ଗତ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୧ ତାରିଖରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ ତାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପାସିଭ୍ ଇଉଥାନାସିଆ ପାଇଁ ଅନୁମତି ପ୍ରଦାନ କରିବା ସହ ଜୀବନ ରକ୍ଷାକାରୀ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହଟାଇବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ଜଷ୍ଟିସ ଜେ.ବି. ପାର୍ଦିୱାଲା ଏବଂ ଜଷ୍ଟିସ କେ.ଭି. ବିଶ୍ୱନାଥନଙ୍କ ଖଣ୍ଡପୀଠ ଶେକ୍ସପିୟରଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉକ୍ତି ‘To be or not to be’ କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ହରିଶଙ୍କୁ ସମ୍ମାନର ସହ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ।
ଅଦାଲତ ହରିଶଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଥିଲେ ଯେ, ସେମାନେ ନିଜ ପୁଅକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରୁନାହାଁନ୍ତି, ବରଂ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନର ସହ ଜୀବନ ବିତାଇବାକୁ ସୁଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି। ପାସିଭ୍ ଇଉଥାନାସିଆ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଜୀବନ ରକ୍ଷାକାରୀ ଚିକିତ୍ସା କିମ୍ବା କୃତ୍ରିମ ଖାଦ୍ୟପେୟ (CAN) ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରାଯାଇ ରୋଗୀକୁ ପ୍ରାକୃତିକ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଦିଆଯାଏ। ଭାରତରେ ‘ଆକ୍ଟିଭ୍ ଇଉଥାନାସିଆ’ (ଯେଉଁଥିରେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦେଇ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟାଯାଏ) ବେଆଇନ ଥିବାବେଳେ, ୨୦୨୪ ଅକ୍ଟୋବରରେ କେନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଦ୍ୱାରା ଜାରି ନୂତନ ଗାଇଡ୍ଲାଇନ୍ ଅନୁଯାୟୀ କେବଳ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଲାଇଫ୍ ସପୋର୍ଟ ହଟାଇବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳିଛି। ହରିଶଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସହ ଭାରତୀୟ ଆଇନ ଇତିହାସରେ ଏକ ସ୍ମରଣୀୟ ତଥା ସଂଘର୍ଷମୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଅନ୍ତ ଘଟିଛି।
